Brussel is niet te koop, maar de Brusselse Vlamingen zijn ook geen "marchandise"

Met gepaste pathetiek betogen Franstalige politici en krantenredacteurs (de scheidingslijn is soms dun) dat Brussel “niet te koop is” en dat de Vlamingen Brussel willen “assimileren”. Bij mijn weten heeft echter geen enkele Vlaamse beleidsverantwoordelijke ooit voorgesteld om Brussel te “kopen”, laat staan te “assimileren”.

Maar ik stel wel vast dat net diezelfde Franstalige politici eisen dat, indien Vlaanderen nieuwe bevoegdheden wil inzake bijvoorbeeld kinderbijslag of gezondheidszorgen, het de Brusselse Vlamingen, als tegenprestatie, overboord moet gooien als een soort overtollige "marchandise". Wil iedereen eens begrijpen dat de Brusselse Vlamingen geen “koopwaar” zijn waarmee Vlaanderen nieuwe bevoegdheden moet “afkopen”? En dat de Brusselse Vlamingen zich inzake welzijns-, gezondheids- en gezinsbeleid niet willen laten “assimileren” door Bruxelles?

Wij willen als Brusselse Vlamingen integraal deel blijven uitmaken van de Vlaamse Gemeenschap. In de hoofdstad van het federale België zou zoiets trouwens een vanzelfsprekendheid moeten zijn. Want als men geen Vlaming meer kan zijn in Brussel, hoe kan Brussel dan nog hoofdstad zijn van België?

Prettige vakantie!

Net voor de Brusselse regering een vakantiepauze inlast, wil ik van de gelegenheid gebruik maken om u van harte te bedanken voor uw steun tijdens de verkiezingen van 13 juni ll. Ik ben uiterst tevreden met de 3.880 voorkeurstemmen die ik behaalde als lijstduwer voor de Kamer in het kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde.

Uw stemmen geven me extra energie om me de komende jaren te blijven inzetten als Brussels Minister van Openbare werken en Vervoer, Haven van Brussel en Informatica!

Bedankt, 3.880 maal!

Bovendien wil ik u allen een prettige vakantie toewensen. Ik hoop dat u zal kunnen genieten van het mooie weer, de rust en het aangename gezelschap van familie en vrienden!

Indien u al terug aan het werk bent, hoop ik dat u kan terugblikken op een deugddoend verlof!

Brigitte Grouwels plant voor 2,4 miljard euro investeringen in Brussel

Minister van Vervoer en Openbare Werken presenteert meerjarenplan ‘Brussel, een pragmatische ambitie’

Brigitte Grouwels (CD&V), Brussels minister van Vervoer en Openbare Werken, heeft op 29 juni ll. haar meerjarenplan 2010-2014 ‘Brussel, een pragmatische ambitie’ voorgesteld. Minister Brigitte Grouwels wil de komende 4 jaar 2,4 miljard euro investeren in het vervoer en openbare werken in Brussel. Conform het STOP-principe staan de noden van voetgangers, fietsers en openbaar vervoer centraal. Zo wil minister Grouwels de Kleine en Middenring fietsbaar maken; komen er belangrijke tramuitbreidingen op liefst 4 grote lijnen en wordt het concept van een bus met een hoog dienstniveau ingevoerd; voorts wordt voor 464 miljoen euro geïnvesteerd in nieuw rollend materieel voor het openbaar vervoer en wordt de invoering van de automatisering van de metro onderzocht. Gezien de beperkte financiële ruimte, moeten alle projecten wel eerst een efficiëntietoets doorstaan.

Lees hier verder.

Het is inderdaad tijd voor een andere stijl

De campagne is bijna voorbij. Zondag beslissen de kiezers. Vanaf maandag moeten politici op basis daarvan uitkijken hoe ons land verder kan bestuurd worden en onze toekomst veiliggesteld.

En wat hebben we ondertussen geleerd? Uit de talloze debatten, folders, e-mail-campagnes, twitter-berichten, enz. Maar vooral uit de crisis waar onze politiek duidelijk in zit.

We worden overstelpt met allerlei stellingnames en strategische analyses. Wie doet het straks met wie? Wie is kandidaat-premier? Wie is aanvaardbaar en wie niet? Wie heeft wie onderuit gehaald in het debat? Dat is de stijl van de haast fysieke worstelpartij die politiek geworden is en waar iedereen elkaar steeds meer in een permanente wurggreep houdt. Kan daaruit iets anders ontstaan dan een steeds verder gaande blokkering? Kan zo’n spektakel iets opleveren waar ons land iets aan heeft?

Als we iets geleerd hebben uit de voorbije campagne dan hoop ik dat het is dat het inderdaad tijd is voor een nieuwe stijl. Een beetje minder verbaal steekspel en een beetje meer dialoog. Een beetje minder holle slogans en een beetje meer pragmatisme en zakelijkheid. Misschien kunnen we zo oplossingen vinden, in plaats van steeds weer de problemen verder uit te diepen.

Die stijlbreuk wordt in deze campagne belichaamd door onze CD&V-kopvrouw Marianne Thyssen. De professionele wetstraat-watchers en politieke analisten zijn er duidelijk nog niet aan gewend. Maar misschien zullen zondag toch wel vele kiezers – met mij – beslissen dat de beste persoon om weer wat orde en redelijkheid in het nationale huishouden te brengen een vrouw is.