GAZA

Het is hoopgevend dat de VN-Veiligheidsraad erin geslaagd is een evenwichtige resolutie aan te nemen in verband met de situatie in en rond Gaza. Hopelijk zijn alle strijdende partijen nu bereid om tot een effectieve en duurzame wapenstilstand te komen. Het huidige bloedvergieten in de Gaza-strook en in zuidelijk Israël, en de reacties daarop in onze pers en in onze samenleving, roepen bij mij drie gevoelens op:

Ten eerste, medeleven met de slachtoffers aan beide zijden en de hoop dat er snel een duurzame oplossing kan gevonden worden voor het conflict tussen Israëli’s en Palestijnen. Alleen zo’n duurzame oplossing, die de vrede en veiligheid voor Israël èn voor de Palestijnen moet waarborgen, kan de spiraal van geweld doorbreken en een herhaling van dergelijke tragedies voorkomen. En zo kunnen we een einde maken aan de gijzeling van de burgerbevolking van Gaza die nu permanent het slachtoffer is van het geweld van een beperkt aantal extremisten.

Ten tweede, afschuw voor diegenen die van dit conflict misbruik willen maken om zich hier te profileren of – erger nog - uiting te geven aan anti-semitische haatgevoelens. Ik begrijp dat vele inwoners van ons land sympathie koesteren voor één van beide partijen en dat bij het zien van zoveel menselijk lijden de emoties hoog kunnen oplaaien. Maar er bestaat geen enkele rechtvaardiging – geen enkele – voor het importeren van het geweld uit het Midden-Oosten naar onze steden. De racistische misdaden van diegenen die brand proberen te stichten in synagoges of Joodse mede-burgers proberen te intimideren moeten ondubbelzinning veroordeeld worden en streng bestraft.

Ten derde, ontgoocheling over de korte en beperkte capaciteit die onze samenleving en onze media blijkbaar hebben voor menselijk leed uit verre landen. Tot enkele weken geleden was er – terecht – heel veel aandacht voor het onbeschrijfelijke lijden van de burgerbevolking in Oost-Congo. Dat lijden gaat vandaag onverminderd door, maar de media-aandacht ervoor is verdwenen. En in de frustratie over het gebrek aan een effectief Europees optreden ten aanzien van Gaza is de frustratie over het uitblijven van een éénsgezinde Europese houding over Oost-Congo alweer vergeten. Dat is één voorbeeld, maar er zijn er vele andere. Blijkbaar kunnen we maar één humanitaire crisis tegelijkertijd aan.

Laat ons hopen dat in dit nieuwe jaar stappen kunnen gezet worden om tenminste enkele van de vele reeds decennia lang aanslepende conflicten in de wereld een duurzame oplossing te geven.

Brigitte Grouwels
Staatssecretaris.

09/01/09