Traditionele ideeën zijn te verkiezen boven slechte ideeën

John Crombez verwijt CD&V een achterhaalde visie te hebben op België en Brussel (DS 10/1/11). Erger nog: vasthouden aan die achterhaalde visie op Brussel “verhindert verregaande autonomie voor de Vlamingen.” Het is een refrein dat me zeer bekend in de oren klinkt. Als we nu eens geen rekening meer zouden houden met die vervelende Brusselse Vlamingen en met de noodzaak van een Vlaams beleid in en voor Brussel, dan zou het allemaal veel éénvoudiger zijn. Meestal horen we dat van radicale Vlaams-nationalisten die ongeduldig de Vlaamse onafhankelijkheid willen uitroepen. Maar ook de SP.a-fractieleider in het Vlaams Parlement tapt nu uit dat vaatje.

Dat is opmerkelijk want het Vlaams regeerakkoord, dat de SP.a naar ik aanneem nog altijd onderschrijft, stelt net het tegenovergestelde. Dat werd trouwens uitdrukkelijk bevestigd in de septemberverklaring van de Vlaamse Regering, die Minister-President Kris Peeters op 27 september 2010 in het Vlaams Parlement voorlas. Daarin bevestigde hij het behoud van de band tussen Brussel en Vlaanderen als “evident en zeer vanzelfsprekend. Er is geen ruimte om dat te contesteren. Brussel is, met zijn hoofdstedelijke, Europese en internationale status, geen gewest als een ander. Vlaanderen wil en zal Brussel niet lossen en zal er ten volle zijn eigen bevoegdheden en beleid blijven ontplooien.” Staat Crombez daar drie maanden later niet meer achter? Het kan echt wel snel gaan in de politiek.

CD&V staat in ieder geval wèl nog achter de visie van de Vlaamse Regering inzake Brussel. Een visie die trouwens gedeeld wordt door de grote meerderheid van die Brusselse Vlamingen waar Crombez zo snel van af wil. Toegegeven, het is een “traditionele” visie die wij op Brussel hebben: een tweetalige hoofdstad, waar Vlamingen en Franstaligen op een evenwichtige wijze samen een gezamenlijk beleid voor de stad ontwikkelen en waar beide taalgroepen autonoom hun eigen gemeenschapsbeleid kunnen ontwikkelen. Een stad die ook hoofdstad is en blijft van Vlaanderen en waar de Brusselse Vlamingen integraal deel uitmaken van de Vlaamse Gemeenschap.

Dat betekent ten eerste dat de Brusselse Vlamingen niet afgesneden worden van het Vlaams beleid inzake gemeenschapsaangelegenheden, dus ook niet inzake gezinsbeleid en gezinsbijslagen. Hoe ver wil Crombez dat trouwens drijven? Als ik zijn tekst lees, en konsekwent de nota Vande Lanotte doortrek, dan wordt straks ook de Vlaamse zorgverzekering afgeschaft voor de Brusselaars, en de Vlaamse schooltoelage, en …? Het is trouwens waanzin de Brusselaars, wiens stad een enorme demografische boom beleeft, inzake gezinsbeleid af te snijden van de twee grote Gemeenschappen van het land. Brussel heeft voor zijn gezinsbeleid, kinderopvang en onderwijs Vlaanderen en de Franse Gemeenschap nodig. Dat dit betekent dat de Brusselaars vrij kunnen kiezen voor het Vlaamse aanbod gaat Crombez te ver. En wij die dachten dat solidariteit belangrijk was voor de SP.a! Ten tweede bedankt CD&V feestelijk voor de herinvoering van tweetalige lijsten voor de Brusselse gewestverkiezingen. De taalgesplitste verkiezingen die vastgelegd werden in de Bijzondere Brusselwet van 1989 zijn de fundamentele waarborg voor de autonomie en de evenwichtige beleidsparticipatie van de Nederlandse taalgroep in de Brusselse gewestelijke instellingen. De herinvoering van tweetalige lijsten haalt alle Vlaamse waarborgen onderuit en zorgt ervoor dat de politieke krachtsverhoudingen binnen de Nederlandse taalgroep de facto bepaald worden door de krachtsverhoudingen binnen de veel grotere Franse taalgroep. We weten waartoe dit zal leiden want die onzalige ervaring hebben we al gehad met de agglomeratieverkiezingen van 1971. Over een achterhaalde visie gesproken! Tenslotte kunnen we er niet om heen dat de nota Vande Lanotte inzake een rationele bevoegdheidsverdeling tussen gewest en gemeenten in Brussel weinig concreets te bieden heeft. En inzake taalwetgeving is het enige dat duidelijk is dat de betere regeling van het toezicht en de afdwingbaarheid naar de Griekse kalender verschoven wordt. Het devies van Crombez voor de Brusselse Vlamingen is dus niet “plus est en vous” maar veeleer “sois bruxellois et tais-toi”. Wellicht is dit voor Crombez allemaal niet zo belangrijk.

Voor ons zijn Brussel en de Brusselaars wel nog belangrijk.

12/01/11